Nederlandse Kamerleden steunen nieuwe maatregelen tegen illegaal online gokken

De Nederlandse Tweede Kamer heeft ingestemd met een pakket maatregelen om de handhaving tegen illegaal online gokken te versterken, waaronder sancties voor digitale platforms, een centrale lijst van aanbieders zonder vergunning en gecoördineerde actie tegen hun infrastructuur.

De moties werden op 29 september 2026 aangenomen. Zij dragen de regering op de maatregelen uit te werken of in te voeren, wat betekent dat verschillende onderdelen nog geen actieve handhavingsbevoegdheden zijn. Met name de voorgestelde sancties voor online platforms zouden wijzigingen in de Wet op de kansspelen vereisen. 

Platforms kunnen boetes krijgen voor herhaalde illegale gokadvertenties

Een aangenomen motie roept op om online platforms rechtstreeks aansprakelijk te maken wanneer zij herhaaldelijk advertenties voor illegaal gokken tonen nadat zij van de Kansspelautoriteit een verwijderingsverzoek hebben ontvangen.

Volgens het voorstel zou herhaalde niet-naleving op zichzelf een overtreding worden. De KSA zou vervolgens een bestuurlijke boete of een last onder dwangsom kunnen opleggen.

In de motie staat dat de toezichthouder momenteel elke maand duizenden verwijderingsverzoeken naar Meta stuurt zonder tot een structurele oplossing voor het probleem te komen. 

De maatregel zou een deel van de handhavingslast verschuiven van individuele illegale adverteerders naar de platforms waarop hun promoties verschijnen.

Nederland plant centrale lijst van illegale aanbieders

De Kamerleden stemden ook in met een voorstel voor een centrale lijst van illegale online gokaanbieders.

De regering is gevraagd de lijst samen met de KSA te ontwikkelen en ervoor te zorgen dat betaaldienstverleners, zoekmachines, socialmediabedrijven, hostingproviders en andere relevante ondernemingen deze kunnen gebruiken bij maatregelen tegen gokdiensten zonder vergunning. 

Het voorstel moet verschillende partijen binnen het digitale ecosysteem een gemeenschappelijk referentiepunt geven, in plaats van elk bedrijf afzonderlijk illegale aanbieders te laten identificeren.

De motie vraagt de regering ook de informatie voor consumenten te verbeteren, zodat zij gemakkelijker onderscheid kunnen maken tussen vergunde en illegale gokbedrijven.

KSA, politie en OM richten zich op digitale infrastructuur

Een afzonderlijke aangenomen motie roept op tot een pilotproject waarbij de KSA, de politie en het Openbaar Ministerie betrokken zijn.

Het programma is bedoeld om de infrastructuur van illegale online gokbedrijven te verstoren, waaronder betalingsstromen, online platforms, hostingbedrijven en andere dienstverleners.

Ook worden de autoriteiten opgeroepen de identificatie van personen en organisaties achter illegale goknetwerken te verbeteren en waar van toepassing strafrechtelijk op te treden. 

De aanpak gaat verder dan het blokkeren van afzonderlijke gokwebsites. De autoriteiten zouden zich in plaats daarvan richten op diensten die illegale aanbieders in staat stellen betalingen te accepteren, online te blijven en Nederlandse klanten te bereiken.

Minimumleeftijd voor gokken kan stijgen naar 21 jaar

De Kamer steunde ook een motie om de minimumleeftijd voor de gokproducten met het hoogste risico te verhogen van 18 naar 21 jaar.

De wijziging is voorwaardelijk en niet onmiddellijk.

De regering moet eerst meetbare doelstellingen vaststellen voor het terugdringen van illegaal gokken en het beperken van het risico dat jongere spelers uitwijken naar aanbieders zonder vergunning. De leeftijdsverhoging moet doorgaan zodra aan die voorwaarden is voldaan. 

Er is daarom nog geen datum voor invoering vastgesteld.

Kamerleden verwerpen totaalverbod op gokreclame

Bij dezelfde stemming op 29 september verwierpen de Kamerleden een afzonderlijk voorstel voor een volledig verbod op gokreclame voor zowel online als offline producten. 

Daardoor blijft Nederland een meer gerichte aanpak van illegale reclame volgen, terwijl andere wijzigingen in de regels voor gokmarketing nog worden overwogen.

De nieuw aangenomen maatregelen gaan nu naar de regering voor uitvoering en, waar nodig, wetswijzigingen. Hun praktische effect zal afhangen van de manier waarop de regels voor platformaansprakelijkheid, de centrale aanbiederslijst en de infrastructuurpilot worden vormgegeven.